برگزیده از شرح حال عشقری

.... صوفی عشقری در ۶ عقرب سال ١٣۵٧ به مرض فلج گرفتار میشود و یک پای و دستش از حرکت باز میماند ، همه باور میکردند که صوفی دیگر انسجام فکری اش را از دست داده و شعری گفته نمیتواند، صوفی ما اما همه را شگفت زده ساخت، تا آخرین دم سرود...( برگذیده از شرح حال عشقری )

‌این غزل یکی از آنهایست که صوفی عشقری بعد از صحت یابی سرود.


گرچه در کیش محبت شکوه کردن خوب نیست
با همه خوبست یارم همره ی من خوب نیست

با مریضان دگر آب و هوای خوش نکوست
زخم ناسور هرکه دار سیر گلشن خون نیست

در جهان هر چیز از سر بگذرد درد سر است
درد اگر باشد سخن بسیار گفتن خوب نیست

آنچه ناممکن بود ضائع مکن اوقات خویش
چون بکف نا آید، غم بیهوده خوردن خوب نیست

گرچه با امر قضا مارا نشاید دم زدن
در جوانی راست میپرسید مردن خوب نیست

پیر گشتی عشقری در گوشه عزلت نشین
پا بیرون آوردنت از بین دامن خوب نیست


و..

هزاران شکر ایزد این زمان گردید کر گوشم
که فارغ از شنیدن شد ز حرف خیر و شر گوشم

 

/ 4 نظر / 546 بازدید
چوپان

متاسفانه افتخار آشنايي با اين عزيز خوش ذوق را نداشته‌ام. اگر بفرماييد اهل كجايند ممنون مي‌شوم.

گیتی

سلام دوست عزیز خوب هسیتن؟ بسیار خوش شدم که با وبلاگ شما اشنا شدم دیری بود که دنبال سروده های عشقری بزرگ میگشتم . شما را لینک کردم پاینده باشید.

نعمت الله ترکانی

دوست عزیز سلام! اگر من به دیوان صوفی بزرگ عشقری دسترسی میداشتم همه غزلیات، مثنوی ها، رباعیات و مخمسات اش را به انترنت میگذاشتم. باز هم با همین کوتاه دل شیفتگان عشقری را بدست آورده اید موفق باشید.

ادریس

غلام‌نبی عَشقَری از شاعران پارسی‌گوی افغانستان بود. پدرش شیرمحمد معروف به داده‌شیر تاجرپیشه بود. وی هنوز نخستین سالهای کودکی را سپری نکرده‌بود که پدر، مادر و برادرش را از دست داد. او از ۱۸ سالگی به شاعری روی آورد. در سال ۱۲۹۳ خورشیدی غلام نبی نخستین شعرش را به تخلص عشقری سرود. بسیاری از اشعارش در روزنامه‌های آن زمان به چاپ رسید و ۷۰ سال تمام به شاعری پرداخت. در سال ۱۳۳۵ شغل صحافی را برگزید و با کتاب سروکار پیدا نمود و بعداً بزم‌های شاعرانه برپا می‌نمود و بالاخره در ۹ سرطان ۱۳۵۸ خورشیدی صوفی غلام نبی عشقری به عمر هشتاد و هفت سالگی درگذشت و در شهدای صالحین به خاک سپرده شد. سبک شعر عشقری در دو گونه بود. دسته‌ای از اشعار او در سبک ادبی استوار هستند و دسته‌ای دیگر با بهره‌گیری از واژگان زبان عامیانه سروده شده‌است. بخشی از سروده‌های او در کلیاتش در سبک واسوخت است. منابع [ویرایش] عشقری، صوفی غلام‌نبی، از خاک تا افلاک عشق، با مقدمهٔ حیدری وجودی، پیشاور: تاج‌محل کمپنی: ۱۳۷۰ خورشیدی. مقدمه. عشقری، صوفی، کلیات صوفی عشقری، به اهتمام عبدالحمید وهاب‌زاده، تهران: انتشارات علوی، تابستان ۱۳۷۷. مقدمه. محمد کریم خیری کابل