غروب جان عزيز با سپاس  از شما    اين هم كوتاه غزل صوفی صاحب اميدوارم دوستانی كی  صورت كامل اين غزل را دارند به  كمك مان برسند  .

 

دنياست و خوب ودنيا ليكن وفا ندارد
دارد چو بيوفايی يك آشنا ندارد

هرچيز و در شكستن آواز ميبرارد
 اما شكست دلها هرگز صدا ندارد

اين حرف  را به تكرار از هر كسی شنيدم
ظالم به روی دنيا  ترس از خدا ندارد

افتاده‌ عشقری را بالای  خاك ديدم
گفتم به اين غريبی يك بوريا ندارد

/ 2 نظر / 36 بازدید
Sonita

This poem open again my eyes and it was really intersting and nice best wishes for those who wrote this poem regards sonita

faruk

دنياست خوب ودنيا ليكن بقا ندارد دارد چو بيوفايی يك آشنا ندارد هرچيز در شكستن فرياد می برآرد اما شكست دلها هرگز صدا ندارد دانی چنار باخود آتش زند چه باعث سرتابپای دست است, دست دعا ندارد شخصيکه بينوا شد خانه بدوش گردد در هر کجا که باشد بيچاره جا ندارد هرچند دختر رز در ميکده عروس است افسوس دستُ پايش رنگ حنا ندارد دلدارِ پرغرورم بسيار مستِ ناز است چون سايه در پيش من, رو بر قفا ندارد اين حرف را به تكرار از هر كسی شنيدم ظالم به روی دنيا ترس از خدا ندارد با رهروئ بگفتم اينراه کدام راه است گفتا که راه عشقست هيچ انتها ندارد کرد هرکه را نشانه يکذره بج نگردد دست قضا بعالم تير خطا ندارد فرزند ارجمندم گرچه قمارباز است ليکن نماز خود را هرگز قضا ندارد نزد طبيب رفتم خنديده اينچنين گفت درد تو درد عشق است هرگز دوا ندارد در صفحهء کتابی ديدم نوشته اين بود صد بار اگر بميرد عاشق فنا ندارد يارب تو کن حفاظت پامانده عشقری را بر دشت حيرت آباد پشتُ پناه ندارد افتاده‌ عشقری را بالای خاك ديدم گفتم به اين اديبی يك بوريا ندارد